Retry Corner Right Corner Left

یک بازی برد-برد نتیجه نگاه کلان

آسوده‌خاطری، ارزش افزوده اسپارد

اعتماد متاع گران‌قیمتی‌ست و آسان به‌دست نمی‌آید اما یک اشتباه، به‌سادگی آن را به‌خطر می‌اندازد. همه دوست دارند بدون نگرانی روی چیزی حساب کنند. وقتی پای سپردن یک کار به دیگری وسط باشد، نگرانی‌ها دوچندان می‌شود. اگر موضوع به‌نوعی با حریم خصوصی‌مان مرتبط باشد حساسیت بالاتر می‌رود. مسئله‌ها همواره محل تأمل‌اند. درست در همین نقطه مجموعه‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: مجموعه‌هایی با نگاه کوتاه‌مدت و سطحی‌نگرتر و مجموعه‌هایی با نگاه کلان‌تر. راه‌حل‌هایی که دو گروه می‌یابند متأثر از طرز نگاه‌شان به مسائل است. گروه اول سعی می‌کند بر «مسئله» تمرکز کند و پاسخی برای این پرسش بیابد که: «چطور می‌توان اعتمادسازی کرد؟» اما گروه دوم، بر «علت مسئله» تمرکز می‌کند و به‌دنبال چاره‌ای ریشه‌ای‌تر و راهبری هوشمندانه‌تر است. 

اعتماد مجموعه‌ای از جزئیات است: کیفیت کار، امانت‌داری، صداقت و مهارت. ممکن است یک راه‌حل کوتاه‌مدت و چاره‌جویی‌های مقطعی، اعتمادی کوتاه‌مدت بسازد اما پایدار نخواهد بود چون از گزندهای پیش‌بینی‌نشده در امان نیست و هر لحظه ممکن است یک اتفاق آن را تهدید کند.

در ازای خدماتی که دریافت می‌کنیم هزینه می‌پردازیم. در نگاه سطحی، هزینه ریالی‌ست اما در نگاه کلان هزینه مجموعه‌ای از جزئیات است: پول، احساسات و تجربه. اگر خدمتی که دریافت می‌کنیم ما را بی‌نیاز کند، بخشی از هزینه‌ها جبران شده است اما این کافی نیست. دلپذیری خدمات و فرایند انجام کار، ارزشی بالاتر دارد. این‌ها همه وقتی کامل می‌شود که دریافت‌کنندۀ خدمات احساس کند نقصی وجود ندارد و بهتر از این نمی‌شد کار را انجام داد.

در نگاه کلان، ارائه‌دهندۀ خدمات و دریافت‌کنندۀ خدمات مستحق بازی برد-برد هستند. هر دو می‌بایست از فرایند انجام کار راضی باشند. بسیاری از ما در روزهای مختلف سال به کمک کسانی نیاز داریم تا در نظافت محل زندگی یا محل کار همراهی‌مان کنند. این «مسئله» محلِ قمار نیست. بازی برد-باخت یا باخت-باخت برای هیچ‌کس خوش‌یمن نخواهد بود. با یک چالش روبه‌رو می‌شویم و چالش‌ها همواره موقعیت انتخاب برای‌مان فراهم می‌کنند. به‌دنبال نگاه کلان و عمیق هستیم یا نگاه سطحی و مقطعی؟

انتخاب درست همۀ آنچه را که نیاز داریم به ما می‌بخشد: سرعت، دقت، کیفیت و اعتماد. اما انتخاب درست‌تر، مزیت دیگری هم دارد: آسوده‌خاطری. در اسپارد معیارهای «سرعت، دقت، کیفیت و اعتماد» معیارهای مبنایی و ابتدایی‌اند. اما نگاه کلان، ارزش افزوده‌ای می‌آفریند. ارزش افزوده در «آسوده‌خاطری» است. همه از بازی برد-برد استقبال می‌کنند.